Doğan HIZLAN dhizlan@hurriyet.com.tr
Virgül'ü arayacağım
KİTAP ve eleştiri dergisi “Virgül” kapanıyor.
Son sayısı kasım-aralık tarihini taşıyor.
Dergide de yer alan, kapanış yazısından bir bölümü yazıma alacağım.
Çünkü kapanış yazısında açıklanan sorunlar, dertler, dergiciliğin ortak çıkmazları.
“Noktalı virgül,
Virgül, editörün köşesinin baştacı edilmediği, hatta editöryal notların birkaç yılda bir, çok önemli durumlarda belirip sonra yine kayıplara karıştığı bir dergi oldu hep. İşte böyle çok önemli durumlardan biri: Okumakta olduğunuz, Virgül 'ün son sayısı. Ekim 1997 'den beri, 12 yılı aşkın bir süredir aralıksız yayımlanmakta olan dergimiz tahmin edilebilecek ekonomik zorluklar ve dağıtım sorunları yüzünden yayın hayatını sona erdiriyor. Aslında Virgül için çok uzun zamandır ciddileşmiş sorunlar bunlar; bir yıl önce derginin periyodunu iki aya çıkararak geçici bir çözüm denemiştik... Editörden köşesi de en son bir yıl önce, periyot değişikliğinin duyurusu için kullanılmıştı. Bir de derginin kapandığı söylentilerinin asılsız olduğunu belirtmek için. Bu kez kulağımıza bir şey gelmedi, ama söylentiler doğru: Kapanıyoruz.
12 yıl boyunca 131 sayı yayımlanmış; çok güzel sayılar yaptık, daha az güzelleri de oldu, hatta çok içimize sinmeyen sayılar da... Ama belli bir ortalamanın üzerinde kalmayı, en başta tasarladığımız formatın, en baştan beri oturtmaya çalıştığımız duruşun dışına çıkmamayı başarmış sayabiliriz kendimizi.
Virgül'ün ardında bir iz bırakmış olacağını umarız.(...)
Virgül'e bunca yıl boyunca emek vermiş herkese, yazarlarımıza, okurlarımıza, katkıda bulunanlara, abonelerimize, dergiyi destekleyen yayınevlerine çok teşekkür ederiz.”
* * *
VİRGÜL, okuduğum, beğendiğim, yararlandığım bir dergiydi.
Birçok yazımda; kaynak olarak o dergiyi göstermiştim.
Virgül, sadece bir kitap dergisi değildi. Kitaptan, kitabın özünden yola çıkarak derinlemesine eleştirel yazıların yer alması onu farklı kılıyordu.
Yayınlanan yazılardan çoğu, bir kitap tanıtmanın ötesinde eleştiri niteliği taşırdı.
Bizde Virgül gibi bir kitap dergisi yoktu.
Orhan Koçak'ın, Mustafa Arslantunalı'nın emeklerini anmak isterim.
Türkiye'de dergi yaşatmanın zorluğunu her iyi edebiyat okuru bilir. Oysa dergiler, kitapların, yeniliklerin öncüsüdür.
Bizde kitap okurunun bu tür bir dergiye gereksinimi vardır. Kitap seçimi yaparken, böyle yazılara başvurmanın zorunluluğunu henüz ne yazık ki kanıtlayamadık.
Dergilerin ekonomik güçsüzlüğü kadar, dağıtım sorunları da dergi kapanmalarını doğuruyor.
* * *
DİLERİM ki Türkiye, Virgül, gibi dergileri yaşatacak düzeye gelsin.
|
