CARLOS ve Alex bitmişti.. Güiza golün her türlüsünü kaçıran adamdı.. Kazım istenmeyen futbolcu ilan edilmişti..
Emre yanlış transferdi.. Bütün bunlara rağmen Aragones aynı şeyi söylüyordu: “Bize zaman gerek.. Yapmamız gereken tek şey çalışmak..” Çalışmak hayatın her alanında önemli.. Zamanı iyi kullanmak da.. Zaman isteyene sabır göstermek de.. Ama çok daha önemli bir ayrıntıyı atladı Aragones.. Elindeki oyuncuları doğru hamlelerle motive etmeyi beceremedi. Beceremediği gibi üstün özellikli oyuncularını mutsuz etti..
Dün bir dönemin bittiği, başka bir dönemin başladığı gündü Fenerbahçe için.. Sezon sonunda şampiyonluk gelir mi? Avrupa'da başarı olur mu bilemem.. Ama üç gol atan Güiza'yı oyundan alan Daum İspanyol forvetin boynuna sarılarak kutluyorsa, bir şeyler değişiyor demektir.. Alex'in aklı Emre'nin enerjisi ile birleşmeye başlamışsa oyuncular iyi anlaşıyor demektir.. Takımın en çalışkan oyuncularından Gökhan iki asist birden yapıyorsa kanatların skora etkisi çoğalmış demektir..
Savunma oturmalı
Honved çok zayıf bir takım.. Hücumu da savunmayı da iyi yapamıyorlar. 5-0'dan sonra attıkları gole sevinmeleri maçın özeti aslında.. O yüzden dünkü oyunun Fenerbahçe'nin gerçek gücünü gösterdiğini söylemek zor. Savunmanın daha oturması gerek.. Duran toplarda hava hakimiyetinin artması şart. Kazım ve Santos'un zaman zaman oyun disiplininden uzaklaşmaları tehlikeli.. Takımın kalitesi yukarı çıkmış durumda.. Deivid, Mehmet, Deniz girdi oyuna.. Uğur, Selçuk, Bekir yedekti.. Özer, Semih gibi iki büyük koz sakat.. Bu rekabet sahadaki futbolcuları motive ediyor. Daum'a da doğru zamanda doğru hamleleri yapmak kalıyor.. Alman teknik adam futbolcularına hem keyif alarak oynamayı, hem de oyun disiplinine uymayı öğretirse Fenerbahçe daha büyük hedeflere koşar.. Seyirci de kötü gününde takımın arkasında olmaya çalışır.
