Hürriyet Haber - Gündem - Ekonomi - Spor
SON DAKİKA
PİYASANET
EKONET
SANS OYUNLARİ
SİNEMALAR
TVREHBERİ
MAGAZİN
ÖZEL DOSYALAR
HAVA DURUMU
ASTROLOJİ2011
EN İYİ ON
HÜRRİYET İK
BİZE ULAŞIN
ÜYELİK
REKLAM
SERVİSLER
BİLGİ YARIŞMASI
AT YARIŞI SONUÇLARI
İDDİA PROGRAMI
CANLI MAÇ SONUÇLARI
MIND
CANLI MAÇ ANLATIMI
BENİM SAYFAM
BUMERANG
SOSYAL İLANLAR
HABER ALARMI
EKRAN KORUYUCU
YENİBİRİŞ
HÜRRİYET EMLAK
HÜRRİYET OTO
GAZETE SERİ İLANLAR
HÜRRİYET KIYASLA
HÜRRİYET AİLE
TİPEEZ
GAZETE-BÖLGE EKLERİ
KELEBEK
CUMA
CUMARTESİ
PAZAR
SEYAHAT
OTO YAŞAM
HÜRRİYET IK
ANKARA
EGE
KURUMSAL
HÜRRİYET KURUMSAL
REKLAM
BİZE ULAŞIN
KÜNYE / İLETİŞİM
UNICEF Kartları ve Hediyelikler
 Yazarlar
30 Haziran 2001
Ayşe ARMAN  aarman@hurriyet.com.tr

Ayşe Arman: Mimarlar, metresler kadar para yer mi?









Ayşe ARMAN

Ünlü gece kulüplerini dizayn eden Mahmut Hanlar bu kritik soruya cevap verdi

Mahmut Hanlar'ın yaptıkları boru değil. Parliament Sinema Kulübü. Hillside spor kompleksi. Pasha'daki Absolute ve Jonnies Bar. Sonra Vogue. Buz. Havana Zincirlikuyu. Laila'yı söylemiş miydim? Ama ben bu röportajı Safran-Buz'un dekorasyonunu çok beğendiğim için yaptım. Hele maliyetini duyunca aklım uçtu. Demek ki iyi bir yer yapmak için, illa da yüzbinlerce dolar gerekmiyormuş. Tamamı 15 bin dolara çıkmış. Dudak uçuklatır yani. Mahmut Hanlar, bin yıldır bildiğimiz Neşe Taverna'yı almış, on gün içinde bambaşka bir hale getirmiş. Diyor ki, ‘‘İnsanlardan güzel mekanlar yaratma çabası, artık can sıkıcı bir noktaya geldi, Safran- Buz'da başka bir şeyi denedim'. Haklı aslında. Jilet gibi bir mekan değil orası. Bir dekorasyon dergisinden kopartılmış bir sayfa intibaı yaratmıyor insanda. Çocukluğunda yaşadığı Suadiye bahçelerini Safran-Buz'da tekrar canlandırmaya çalışmış. Ve her gece kulübü, bir kadına benzermiş. Bu mekanın kadını da Ciciolina. Hem çocukluğumuz kadar saf ve salıncaklı hem de çağın gerçeği kadar erotik, hatta porno. Mahmut Hanlar'dan ve bitmeyen sorularımdan bir günde kurtulamayacaksınız, devamı yarına...

Gece hayatı nasıl bir şey?

- Benim için karanlıktaki ışıltı. İçinde seks var, büyü var, alkol var. Gerçek kendimizi aslında gece hayatında buluyoruz. Çünkü deşarj oluyoruz. Türkler ve Araplar göbek atıyor, Almanlar biralarını tokuşturuyor...

Gece yaşanan bir mekanla gündüz yaşanan bir mekanın farkı ne?

- Gündüz kalıplar var. Gece hayatında yok. İnsanlar nasıl kendi kalıplarını kırıyorlarsa, mimar arkadaşlar da gece mekanları tasarlarken bir takım şeyleri alt üst ediyorlar...

Ee daha mı keyifli gece mekanını tasarlamak?

- Öyle tabii. Mimarlığın teatral bir yönü var. Gece mekanlarında bunu tatmin etmeniz daha kolay. Mimarlık denilen şey, bir inşaat mühendisliği kadar sert değil, ama ressamlık kadar da soft değil. Ben Avusturya Lisesi mezunuyum mesela. Son derece katı disiplinleri olan ayağını yere bastıran bir eğitim. Bununla birlikte resim ve tiyatroya korkunç bir merakım vardı. Şu an yaptığım iş, bu ikisinin bir sentezi. En keyif veren yanı da teatrallik tabii, onu bünyede barındırmadan olmuyor.

Gecenin tatmin edilmesi gereken ihtiyaçları neler, gündüzün tatmin edilmesi gereken ihtiyaçları neler?

- Gündüz, esas olarak fonksiyonu tatmin etmek gerekiyor. Gece mekanlarında başka şeyler de devreye giriyor...

Neler onlar?

- Bir işletme olduğunu unutmamak gerekiyor. Nedir yani? Underground bir kulüp müdür, eller havaya masa üstü bir yer midir? Fonksiyonel olmasına da dikkat ediyorsun. Barı doğru yere koyuyorsun. Servis yapanları hesaba katıyorsun. Sonra tabii gelen insanın psikolojisini düşünüyorsun. Mekan doluyken problem yok ama ya boşken? Bir anda otobüslerle de gelmiyor kimse! Türkler sosyal açıdan çekingen insanlar. Rahat değiller. Bir yere sığınmak istiyorlar. O yüzden barın kolay ulaşılabilen bir yerde olması gerekiyor. Ve İstanbul müşterisi birbirini görmek istiyor. Paralel iki sıra masa yaparsan kesmez mesala, üç sıra çok önemlidir. Bayağı bir matematik var işin içinde...

Peki mimarlar kime oynuyor?

- Tabii ki kadınlara! Gece hayatında kadın çok önemli. Kadın mutlu olacak. Çünkü ancak kadın mutlu olduğu zaman erkek olabiliyor. Ve tabii, mutlu kadın güzelleşmeye başlıyor. Her mekana ait bir kadın var aslında. Kışlık Havana mesela. Siyahlar içinde file çoraplı müthiş seksi bir kadındı. Onun kendini güvenli ve güzel hissetmesi gerekiyordu. Ne yaptım? Giriş simsiyah, sonra uzuuun bir koridor. Kıpkırmızı aydınlatılmış. Yürürken ‘‘Evet ya, ben güzelim'' diyebileceği bir ambiyans yarattım.

‘‘Ben gitmem!'' diyeceğiniz bir mekanı dizayn eder misiniz?

- Laila'yı da Havana'yı da ben yaptım. Ama bizzat Laila ya da Havana müşterisi miyim? Hayır, değilim.

Mimarlar metreslerden daha fazla para yiyormuş! Doğru mu? Yoksa mekan sahiplerinin uydurması mı?

- Artık yiyemiyorlar! Mekan sahibinin de yoldan çıkmaması lazım tabii. Çünkü maalesef bu işlerde sınır yok. Bana hep bütçe verildi. ‘‘Kafana göre takıl abi!'' denmedi yani. Şartları bilince, olmadık hayallere kapılmıyorsun. Zaten ilk tokadı bütçe eline gelince yiyorsun. Tehlikeli hayaller kuramıyorsun. Bu bir kısıtlama mı? Hayır. Çünkü pahalı hayal diye bir şey yoktur...

BU MEKANIN KADINI CİCCİOLİNA

Yaz başlamış her yer açılmıştı. Ne Safran ne Buz yazlık bir mekan olarak tasarlanmıştı. Hiç hesapta yoktu yani. Birdenbire ‘‘Birleşiyoruz. Böyle bir yer bulduk. Ne dersin?'' dediler. Maşallah 10 gün de süre verdiler. Üstelik kışa tekrar aynı şekilde bırakılması gereken bir taverna. Taa öğrencilik yıllarından beri bilirim Neşe Taverna'yı ve severim. Kabul ettim. Son dönemlerde, neredeyse insanlardan daha güzel mekanlar yaratılıyor, bu da benim canımı sıkıyor. İş, bir dizayn savaşına dönüşüyor. Dizayn problemlerimi ilk defa bu mekanla bir kenara bıraktım. Bence iyi de yaptım.

SUADİYE YAZLIKLARI

Her mekanın bir kadını vardır. Safbuz'un kadını siyah file çorap giyen biri değil. O yüzden romantik ve çocuksu duyguların peşine düştüm. Beyazlar, uçuşan tüller, salıncaklar, kafesler, güller, kuşlar... Ama hiçbirimiz çocukluğumuzda olduğumuz kadar saf değiliz, işin bir de porno kısmı olması gerekiyordu. İşte Cicciolina burada devreye giriyor. Bu mekanın kadını o. Tabii duygular da karıştı işin içine. Yaz geceleri bize neyi hatırlatıyordu? Suadiye'de yazlığa giderdik mesela. Suadiye evleri vardı. Onlar dekoratör elinden çıkmış yazlıklar değildi. Güzel bahçeleri olurdu, salıncakları, beyaz gülleri. O evler kiralanırdı. İnsanlar zaten o kadar şıktı ki, Suadiye evleri insanlarla güzelleşirdi. Burası da öyle bir yer...



arkadaşıma yolla yazıcı için
Yazarlar Arşivi
Ayşe ARMAN
Tüm yazıları